Χριστούγεννα είναι… (Ένα εξαιρετικό κείμενο του Βασίλη Χατζηιακώβου για τις γιορτές & τα Σέρρας)

Χριστούγεννα είναι… (Ένα εξαιρετικό κείμενο του Βασίλη Χατζηιακώβου για τις γιορτές & τα Σέρρας)

04.01.19, 15:10

Χριστούγεννα είναι… (Ένα εξαιρετικό κείμενο του Βασίλη Χατζηιακώβου για τις γιορτές & τα Σέρρας)

ΘΑΥΜΑΤΟΣ ΥΠΕΡΦΥΟΥΣ Η ΔΡΟΣΟΒΟΛΟΣ 
ΕΞΕΙΚΟΝΙΣΕΝ ΚΑΜΙΝΟΣ ΤΥΠΟΝ….. 

Χριστούγεννα είναι το μπακάλικο της κυρά Βηθλεέμ στην Ομονοια!
Χριστούγεννα είναι η Στάση Λαδά, του αστικού στα Καλύβια!

«Ραβδος εκ της ριζης…και άνθος εξ αυτής εκ της Παρθένου ανεβλαστήσας, εξ όρους ο αινετός, κατασκιου δασεως, ήλθες σαρκωθεις εξ απειρανδρου… «

Χριστούγεννα είναι ο φούρνος του Αναστάση και τα ταψιά με τα φαγητά που πάνε για ψήσιμο οι κυράδες!

«Γαλος στη μέση ολοζεστος 
μοσχοβολα ροδιζει…. «

Χριστούγεννα είναι η μεγάλη ασημένια μασίνα της γιαγιάς! Είναι το χνώτο από τις τεράστιες αγελάδες στον σταύλο! Όρνιθες! Η γατούλα που γλείφει το γάλα στο πιάτο με ευχαρίστηση!

«Σπλαχνων Ιωναν εμβρυον απημεσεν, εναλιος θηρ… και σάρκα λαβων διεληλυθε φυλαξας αδιαφθορον. Ης γαρ, ουχ υπέστη ρευσεως, την τεκουσαν κατεσχεν απημαντον «

Χριστούγεννα είναι η πάχνη στην οδό Μυσσοπ’ολεως! Τα λαμπιόνια στα χαμόσπιτα στα Καμενίκια!

«Είδα χθες βράδυ στ όνειρο μου 
τον νεογέννητο Χριστό 
τα βοδια επάνω του εφυσουσαν 
όλο το χνωτο τους ζεστό! «

Χριστούγεννα είναι το «Καφφενείον Η Απόλαυσις «, το Καφφενείο του Δημάκη και όλα τα ταβερνεία και τα καφφενεία του Παπαδιαμάντη και του Κόντογλους! Είναι τα κάλαντα απ τη Βιθυνία, της «πατρίδας » που έλεγε ο παππούς ο Γιώργος και τρέχαν τα δάκρυα στα μάγουλα του:…Φθασαντες εις Ιερουσαλήμ με ποθον ερωτωσι που εγεννηθη ο Χριστός να παν να τον ευρωσι….

«Βασίλη πόθεν έρχεσαι; 
Και πόθεν κατεβαινεις; 
Βασίλη ξέρεις γράμματα
πες μας την Αλφα Βητα
κι έλα κόψε μας την πίτα. «

Χριστούγεννα είναι ένας σοφράς με λουκουμούδια κι ο παππούς ο Κυριάκος να θυμιατίζει πρόσωπα, ζώα, αγαθά κι όλα τα σημεία του σπιτιού απ τον μπαξέ, τις καμάρες, το τεράστιο κρασοβάρελο την κάδα, το φανάρι ως την καπναποθήκη πάνω.
Είναι οι ιστορίες από το παστάλιασμα και τα νταρνάκικα κάλαντα :
Σουρβα σουρβα πουλλη γειά και πουλυ μπιρικετ. Δωσ’ κυρά μ καρύδια μη σι σπασουμι τα κιραμιδια, να δωσ’ Θεός, αρνουδια, κατσικουδια και μπόλικα γκουλιαρουδια!

«Ασαρκος γαρ ων, εσαρκωθη εκων και γεγονεν ο Ων ο ουκ ην δι ημάς.
Το προ των αιώνων…. αρρευστως Υιω, σαρκωθεντι ασπορως… «

Χριστούγεννα είναι «Κούρκος γεμιστός «!
Γαλόπουλα μαδημένα, σφαγμένοι πετεινοί και κοκοράκια καψαλισμένα.

«Εφραινεσθε δίκαιοι ουρανοί αγαλλιασθε σκιρτησατε τα όρη…. «

Είναι τα ατέλειωτα παραμύθια της γιαγιάς Ασένης και το περίφημο ρυζόγαλο της που δεν άφησε καν την συνταγή! Ούτε στις νύφες! Παραμύθια γεμάτα πλούσια φαγητά, λίρες και γρόσια! Με αμέτρητα κάρα που μεταφέρουν ελάφια, ζαρκάδια, αγριόχοιρους, φασιανούς, περιστέρια, πέρδικες, τσίχλες, ψαρόνια, αγριόπαπιες, χήνες, λουκάνικα λογιών λογιών, παστά και άλλα μύρια καλά… Τόσα και τέτοια που δεν τα είχε ούτε ο Γκαμάτσο στους γάμους του σε εκείνες τις ιστορίες του Αλόνσο Κιχάνο που κυκλοφορούσε με το ψευδώνυμο Δον Κιχώτης ντε λα Μάντσα μαζί με τον ιπποκόμο του!

«Της μεγάλης βουλής Σου τον Αγγελον, ειρηνην παρεχομενον απεστειλας ημιν… «

Χριστούγεννα είναι άχνη ζάχαρη! Πολλή άχνη ζάχαρη!Είναι πολλά γλυκερά και γλυκανάλατα αγγελάκια! Και χιόνι.Ψεύτικο! Χιόνι από φελιζόλ που κολλάει παντού!
Χριστούγεννα είναι βούτυρο ΣΕΡΓΑΛ παντού! Κυδώνι τριφτό της μαμάς, κολοκυθόπιτα της γιαγιάς και το ψητό χοιρινό της θείας Στέλλας.
Τα Χριστούγεννα είναι κρασί μπρουσκο, η μεταφορά στο σπίτι με το μεγάλο κόκκινο ποδήλατο Χουβερ, αναψυκτικά Νεκταρ και Νερά Νιγρίτας. Είναι η κοκα κολα σε μικρο ρακοπότηρο σε σφηνάκι για να μη σε πειράξει γιατί είναι «παράξενο πράμα «!

«…προς φως οδηγηθεντες, εκ νυκτός ορθριζοντες…. «

Τα Χριστούγεννα είναι πολλά τραγούδια! Πάρα πολλά! » Στη θεία νυχτιά που απλώνει γύρω την μυστική της ομορφιά… σ αυτή την υπερκόσμια ώρα που η γη τον ουρανό θωρρεί…. σαν τους βοσκούς δεν θα βρω δώρα να σου προσφέρω Θείο Παιδί…. »
Είναι καθ οδόν προς το Προδρομούδι για τον Όρθρο στις πέντε το πρωί, να χιονίζει στην Κωνσταντινουπόλεως και να νομίζεις πως γίνεται το θαύμα και χιονίζει, πάντα τέτοια νύχτα! Είναι το χιονισμένο διπλό καμπαναριό της Αγίας Παρασκευής, του Συλλόγου ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙΣ!

«…Ανατολή ανατολων και οι εν σκοτει και σκιαν…. δυσσεβους προσταγματος καταφρονησαντες, πυρός απειλήν ουκ επτοηθησαν αλλ εν μέσω της φλογος εστωτες εψαλλον….. «

Χριστούγεννα είναι το τεράστιο στολισμένο δέντρο, δίπλα στα παγωμένα συντριβάνια της Πλατείας Ελευθερίας.Είναι ο μπαλονάς που φωνάζει: Οριστ! το μπαλόνι του Αϊ-Βασίλη, κύριοι οριστ! «Σαλέπι βράζειειει!» δίπλα στο ανάγλυφο άγαλμα με τον «φαντάρο και τον φοίνικα» που μια μέρα το ξήλωσαν……, Μια κακοφτιαγμένη φάτνη μπροστά στην Λέσχη στην Μεραρχίας! Κακόγουστες κούκλες με άθλιες περούκες και μπιχλιμπίδια στις βιτρίνες.

«Την Αγια νύχτα την Χριστουγεννιατικη ποιος δεν το ξέρει των Μαγων καθε χρόνο τα μεσάνυχτα λάμπει τ αστέρι!»

Χριστούγεννα είναι το πάνω κάτω σ όλους τους ορόφους στους Νεωτερισμούς του Δίζα! Ένα καπέλο με γούνα από μέσα και καλύπτρες για τα αυτιά απ του Μαυρίδη! Ένα ζεστό πουλόβερ απ του Τζιλερίδη! Πετάλωμα στα τακούνια απ τον κυρ Κώστα τον «Νάτσα » και να σου τραγουδά σφυρίζοντας: Καθότι δηλαδή ο Βασιλιάς θα ρθει και θα σαι στρατιώτης και θα τον χαιρετάς! Τσσφσφφφφφστστστσσσσςςςςςς!!!!
Ζεστά παγωτά απ το περίπτερο του Οδυσσέα μπροστά στο ΙΚΑ.
Οι μπαμπάδες στο Καπνοπωλείον του κυρ Νώντα Δεμερτζή, απέναντι από την Παιδική Χαρά, να τραγουδούν χορωδιακά!
Χριστούγεννα είναι να τραγουδάς ανεβασμένος πάνω στο μπαουλοντίβανο την διασκευή του Μεσσία του Χαιντελ «Χαίρε η γη κι οι ουρανοί». » και η θεία Βαγγελιώ να επιμένει να πεις και τον Λουκουμά! » Έναθ λουκουμάθ αφράτοθ και δεθτόθ! »

«Δεύτε ίδωμεν πιστοί… ποιμένες αγραυλουσιν ωδην επαξιον…. «

Χριστούγεννα είναι οι Ύμνοι και οι Καταβασιες υπό Θεοδώρου Βασιλικού στο Πικ Απ και να τους «διδάσκεις» στους συμμαθητές σου για την σχολική γιορτή του Δημοτικού! Χριστούγεννα είναι να λες χωρίς βιβλιαράκι την προσευχή του μικρού βοσκού στο σκετς «Κύριος ποιμένει με και ουδέν με υστερησει…. (Ψαλμος 22)
Χριστούγεννα είναι να πηγαίνεις με την Αντιγόνη στου Παναγιωτίδη για τα στολίδια του δέντρου! Χριστούγεννα είναι τα στολίδια! Τα ωραιότερα στολίδια σπάζουν! Τα Χριστούγεννα είναι σπασμένα στολίδια!
Χριστούγεννα είναι οι καλικάντζαροι στα παλιά αναγνωστικά! Ένας χορός γύρω απ τα θηράματα στο τραπέζι που έφερε ο θείος Δημητράκης απ το κυνήγι! Είναι η Βίβλος Εικονογραφημένη των Εκδόσεων Σιδέρη, ιστορίες από τον Γεροσταθη, το «Αυτό που θέλουν να μάθουν τα παιδιά » και μια Υδρόγειος Σφαίρα! Είναι πολλές γκοφρέτες ΜΕΛΟ και τα χαρτάκια στο άλμπουμ που σε ταξιδεύουν σ όλο τον κόσμο! Χριστούγεννα είναι η μυρωδιά του βιβλιοπωλείου Δρούκα, οι βιτρίνες όλων των βιβλιοπωλείων, και ο «Ναυαγος της Κυνθιας » ψηλά στην στολισμένη βιτρίνα του Προμηθέα (Μαραγκός). Είναι μια συνάντηση με Μορμόνους μέσα στο τραίνο, μαζί με τον Φιλεα Φογκ και τον βοηθό του Γιάννη Πολυτεχνα που κυκλοφορούσε ως Ζαν Πασπαρτου! Είναι τα δεμένα τεύχη της Ζωής του Παιδιού σε τόμο από τον συμπαθέστατο παπού βιβλιοδέτη, που μόνο ο Τσβαιχ θα μπορούσε να τον περιγράψει, απέναντι από τα δημόσια ουρητήρια!Είναι η απογοήτευση που νιώθεις όταν ο Άγιο Βασίλης, στο ίδιο σημείο, δίπλα στο γραφείο τυπογραφείο της εφημερίδας Πρόοδος, μετά το κατούρημα βγάζει την ολόλευκη γενιάδα την βάζει στην τσέπη του κόκκινου βελούδινου πανωφοριού και τότε ανακαλύπτεις ότι είναι ο ίδιος γύφτος που πέφτει για τον Σταυρό στην γέφυρα του Τσέλιου των Φώτων!
Τα Χριστούγεννα μαθαίνεις να αγαπάς!
Χριστούγεννα είναι να βλέπεις Τσιτσο -Φρανκο και αραβικό πολεμικό στην αγκαλιά του αδελφού σου στ’ ΑΣΤΕΡΙΑ με ένα εισιτήριο γιατί ο σινεματζής με τον φακό μπαίνει στην αίθουσα να δει αν πιάσατε δύο θέσεις!
Τα Χριστούγεννα είναι κινηματογράφοι.
Είναι το ΚΡΟΝΙΟΝ, το ΧΑΡΙΣ, ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ με έργο Ακατάλληλον (δεν μπαίνεις μέσα αλλά μπαίνεις δίπλα στον Βιτανάγλου για Σινάλκο Κόλα, παραδίπλα για σουτζουκάκι και στον Κοντό για τρούφα) το ΠΑΛΛΑΣ και το ΠΑΝΘΕΟΝ με έργο επετειακό. Τα Χριστούγεννα είναι πολλοί ξηροί καρποί από την ΣΙΣΣΥ κάτω απ το Γκαλαξυ Χοτελ και την ΦΗΜΗ δίπλα στου Μπουφίδη.
Τα Χριστούγεννα πηγαίνεις με το ίδιο μεγάλο κόκκινο ποδήλατο Χουβερ στο εργαστήριο του Κονταξή μετά τον μεγάλο πλάτανο του Προφητ’Ηλια για φύλλα κρούστας και κανταΐφι ωμό!
Χριστούγεννα είναι το ροδόχρυσο κανταΐφι της μαμάς με εικοσιτέσσερα καράτια γλύκα!

«Τι θαυμαζεις Μαριαμ; Τι εκθαμβεισαι τω εν σοι; Ότι αχρονον Υιον χρόνον εγεννησα φησι……»

Τα Χριστούγεννα ο κυρ Θόδωρος ο μανάβης αλλάζει τον τόνο και τον τρόπο που διαλαλεί «ντομααατες, πιπεεεεργιες,μελιτζαααανες, αγγουρακια» και σταματά στο σταυροδρόμι Κωνσταντινουπόλεως και Χατζηπανταζή φωνάζοντας: Έχω και λάχανα έχω και κουνουπιδια! Και πράσσα έχω!
Τα Χριστούγεννα έρχονται όταν οι «Παξιμαδάρες» γυρίζουν με το καρότσι και τραγουδούν: Πορτοκαλάρες! Μανταρινάρες!
Τα Χριστούγεννα είναι μπανάνες Τσικίτα!
Τα Χριστούγεννα γυρνάς με την Φιλαρμονική στην αγορά!
Χριστούγεννα είναι η γκάιντα του κυρίου Παρασκευά και οι ζουρνάδες του Χίντζου!
Τα Χριστούγεννα ήρθε ο Διογένης Δασκάλου στην μπάντα με ένα ολόχρυσο μικρό σαξόφωνο!
Εμένα μου άρεσε το κόρνο αλλά μου έδωσαν ένα τζενις με στραβό στόμιο που βρωμοκοπούσε μπράσσο!
Χριστούγεννα είναι η παγωνιά και η βαρειά μυρουδιά απ’ τα ψαράδικα και τα σαλάμια και τους παστουρμάδες του μπάρμπα Σπύρου στη γωνία, στις μεγάλες αίθουσες της Δημοτικής Αγοράς στις πρόβες της μπάντας όπου ο Φώτης παίζει με το τρομπόνι την εισαγωγή της Ρόζας της ναζιάρας και ο Τάσος με το σαξόφωνο την μελωδία από την Εμμανουέλα….
Τα Χριστούγεννα οι κολώνες της ΔΕΗ έχουν αστέρια φωτεινά και χαρτιά κολλημένα για Ρεβεγιόν στο Ξενία, στα Δειλινά, στις Αναμνήσεις. Χριστούγεννα στου Φούντα και στο Τουριστικό Περίπτερο στον Κουλά!
Χριστούγεννα είναι όταν τραγουδάς το «Οι ποιμένες γονατίζουν «με τα Χελιδόνια στα γερόντια στο Γηροκομείο της Κωστοπουλείου Στέγης!
Χριστούγεννα είναι να αποκτάς και τα πενήντα βιβλία του Ιουλίου Βερν των Εκδόσεων ΑΣΤΗΡ λέγοντας κάλαντα παντού! Τα Χριστούγεννα είναι ο Ιούλιος Βερν και οι Περιπέτειες του Τομ Σωγερ απ τις εκδόσεις Ατλαντις /Πεχλιβανιδης, αλλά φοβάσαι τον Ιντζαν Τζο!
Τα Χριστούγεννα μαλώνεις με τον Αγάπιο που πάει στο 5ο και μένει στα Καπνομάγαζα απέναντι απ τις Σχολές Βουκια και έρχεται στις πολυκατοικίες δίπλα στο Λύκειο Ελληνίδων για κάλαντα και του λες: εδώ βε καυκάσιε είναι δικό μας το μέρος, να πάτε στο Κατακονόζι! Εσύ όμως πας παντού κι εκεί που δεν πάει κανένας. Ακόμα και στην γριά που σου είπαν κάτι μεγάλα παιδιά ότι δεν ακούει…..αλλά πας και η γριά που φοράει και γάζα στο ένα τζάμι απ τα γυαλιά της, ανοίγει ένα κομποδεμένο καρό μαντήλι και σε γεμίζει με τάληρα! Τολμάς και ανεβαένεις και στον λοφίσκο δίπλα στο Αρρένων στο Σπίτι του Στρατηγού και η κυρία στρατηγού σου δίνει τρία εικοσάρικα! Τρέχεις στου Αλεξιάδη το υπόγειο βιβλιοπωλείο απέναντι απ τα ΚΤΕΛ και αγοράζεις τρεις τόμους Βερν. (Ο κύριος Αλεξιάδης είναι πολύ χοντρός και όταν μπαίνει στο Ανώτερο παραγγέλνει τρεισήμισι μερίδες κυμά και τις τρώει λαίμαργα! Παίρνει και μαζί του μπουρεκάκια, καριόκες και γάλα -κακάο! Την Πρωτοχρονιά που πήρα πολλά βιβλία μου χάρισε το Σανσελορ λέγοντας «Μπράβο μικρέ, πρώτη φορά βλέπω τέτοια βουλιμία για βιβλία»). Χωρίς να το καταλάβεις έχεις φτάσει από το Ιμαρέτ και όλες τις πολυκατοικίες του κέντρου μέχρι κοντά στον Αη Γιάννη! Τα «σπίτια» στα Ασβεσταριά δίπλα στα στρατόπεδα έχουν μια γλυκιά ζέστη και ένα φως σαν τα μάγουλα του Αη Βασίλη πάνω απ την πόρτα! Το ωραιότερο Χριστουγεννιάτικο δέντρο είναι στο Εργοστάσιο Ξυλείας των Αφων Τζεβελεκου. Εκεί πάμε τις αργίες με τον Γιαννάκη! Έχει φοβερές κρυψώνες και ξύλα όλων των ειδών και κάνουμε φρούρια! Ο Γιαννάκης έχει έναν ωραίο παππού πολύ Χριστουγεννιάτικο! Ο παππούς ψάχνει να μας βρει και φωνάζει γεμάτος καλοσύνη: Παιδιά ελάτε, τελειώνετε, θα σας πάει πίσω ο θείος Πλούταρχος!

«Ραβδος εκ της ριζης…και άνθος εξ αυτής….»

Τα Χριστούγεννα η δαμασκηνιά μας όταν είναι παγωμένη και έχει γυάλινες σταλαγματιές μοιάζει με μεγάλο πολυέλαιο! Τα Χριστούγεννα είναι τα ρόδια! Εμάς μας τα φέρνει η θεία Αργυρή όταν έρχεται για να πάρει προμήθειες για το παντοπωλείο του θείου Αποστολάκη από το Μονοπώλιο κοντά στα ΚΤΕΛ! Τα ρόδια τα στέλνει η γιαγιά Μαγδαληνή από την δική της ροδιά εκεί που η γιαγιά δένει την κατσικούλα. Το καλοκαίρι η γιαγιά αρμέγει μπροστά μου την κατσίκα και φτιάχνει τυρί και το κρεμάει σ ένα τουλπάνι και μετά το βάζει στο φανάρι.Την άλλη μέρα -όταν δεν έχει έρθει ο Κωστούλης από την Αθήνα -το τρώω όλο μόνος μου! Τα ρόδια μου αρέσουν πολύ! Είναι νόστιμα και θρεπτικά και έχουν και ωραίο χρώμα! Όταν μεγαλώσω θα πάρω παπούτσια με τέτοιο χρώμα! Τέτοια σαν του Αυτοκράτορα στο παραμύθι με το αηδόνι! Εμένα μου αρέσει και ο εγωιστής Γίγαντας! Τα Χριστούγεννα οι κυρίες φοράνε ωραίες γούνες και φανταχτερά σκουλαρίκια όταν κάθονται στο Καπρις και στου Νομιδη! Μία φορά ο μπαμπάς είπε για μια: Κοίταξε την,την παλαβιάρα που πήρε εκείνον τον τιποτένιο,το βλακόμετρο και παριστάνει την κυρία των τιμών,το κνώδαλο και μας ντύθηκε σαν Χριστουγεννιάτικο δέντρο!
Τα Χριστούγεννα ο Μάριος που μένει δίπλα μας και έχουν τα αυτοκίνητα ΤΟΥΟΤΑ, λέει ότι θα με πάρει μαζί του στον Λαϊλιά για να με μάθει σκι!

ΔΟΞΑ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΟ ΤΟΝ ΠΛΑΣΤΗ
ΤΟΝ ΥΨΩΤΗ ΤΩΝ ΤΑΠΕΙΝΩΝ!!!!

Αυτό πολύ με αρέσει……
Τα Χριστούγεννα ξέρω»απ έξω » όλα τα ποιήματα και τα τραγούδια!
Χριστούγεννα είναι τα βιβλία της Δεσποινης Τυμπανιδου και της Αλικης Καφετζοπουλου με πριγκιπόπουλα βυζαντινά με καταγάλανα μάτια και ολόχρυσα σγουρά μαλλιά και τα διηγήματα του Ευσταθίου Μπαστα που τα διαβάζουν τα μεγαλύτερα παιδιά αλλά κι εγώ….. Τα Χριστούγεννα μου αρέσει να διαβάζω τα αναγνωστικά των μεγαλύτερων.
«Χριστούγεννα στο μέτωπο», «Τα Χριστούγεννα του γερο Μανθου». Διαβάζω την ιστορία της βασιλόπιτας όπου ο Μεγας Βασίλειος έφτιαξε πίτες για όλους κι έβαλε μέσα ένα χρυσαφικό… Αλλά μου αρέσει πολύ και το Φλουρί του Φτωχού του Παύλου Νιρβάνα από το δικό μας αναγνωστικό της Τρίτης, με την μεγάλη κουκουβάγια της Αγγελικής Βαρελά που δεν μας το δώσανε από την αρχή της χρονιάς.
Τα Χριστούγεννα όταν μας επισκέπτεται στο μαγαζί ο θείος ο Αμερικάνος μας δίνει χάρτινα δολάρια.Τα Χριστούγεννα ο λαϊκός ιεροκήρυκας κύριος Κρουσκας, που τα μεγάλα παιδιά τον φωνάζουν Φερεντς και μοιάζει με τους παππούδες στα αναγνωστικά κάνει μια ομιλία για τον Θεανθρωπο στο Εντευκτηριο της ΓΕΧΑ που είναι γεμάτη «βούτυρο -μέλι «. Τα Χριστούγεννα ο αδελφός μου έφερε στο σπίτι την Χρυσή Βιβλο του Παναθηναικου και ενώ εγώ ήμουν ΠΑΟΚΑΡΑ αλλαξοπίστησα! Χριστούγεννα με χιόνια στο γήπεδο του Πανσερραϊκού, ο Κουδας φορούσε μαύρα γάντια μάλλινα κι έτρεχε πάνω κάτω και ανέμιζαν τα μακρυά μαλλιά του!

«Να μοσχοβοληθώ κι εγώ από την ευωδια 
που άναψε στα πόδια του των Μαγων η λατρεία! «

Τα Χριστούγεννα η μαμά ζυμώνει ψωμιά και τα πάμε στον κυρ Γιάννη τον φούρναρη δίπλα στο σχολείο για ψήσιμο! Δίπλα είναι ο μπακάλης ο κύριος Τάκης και τέτοιες μέρες βγάζουν μεζεδάκια στο παράθυρο του φούρνου και σταματάνε πολλοί κύριοι και πίνουν ουζάκι με ζεστό ψωμάκι και μπακάλικες λιχουδιές! Μια φορά πριν φύγουμε για κάλαντα η μαμά του Χρήστου του Φραγκουλη που μένουν από πάνω του φώναξε «Χρήστο φέρε μου από τον Τάκη γλυκόζυμο».»Τι είναι αυτό ρε μαμά; » ρώτησε αυτός κι εγώ του είπα: Πάμε ξέρω γλυκόζη σε βάζο, πουλάμε και στο μαγαζί μας.

«Έλα εσύ που αρχαγγελοι
Σ’ ανυμνουν απόψε 
πάρε από την πιττα μας 
που ευωδια και κόψε «!

Τα Χριστούγεννα η μαμά κάνει και δύο μεγάλες βασιλόπιτες! Με δύο πηρούνια κάνει σχέδια σαν μεγάλα αστέρια και γράφει «Χρόνια Πολλά» και 1973 και τις βάζει στον φούρνο της ηλεκτρικής κουζίνας ΙΖΟΛΑ! Την μια η Αντιγόνη την τυλίγει με ωραία διάφανα χρωματιστά χαρτιά και φιόγκους και την πάμε στην νονά την Αρτεμισία! Η νονά είναι μαθηματικός αλλά εμένα δεν μου αρέσουν οι αριθμοί και η αριθμητική! Ο άντρας της ο Ζήσης είναι φιλόλογος, αυτό μου αρέσει! Η νονά μένει στην οδό Χατζηιακώβου και μ’ αγαπάει πολύ! Μου παίρνει πολλά δώρα παιχνίδια και βιβλία και μου δίνει πολλά λεφτά όταν της λέω τα κάλαντα γιατί είναι νονός μου και ο αδελφός της ο Στέφανος που είναι δικηγόρος στη Θεσσαλονίκη.
Τα Χριστούγεννα είναι πολλά παιχνίδια!
Χριστούγεννα είναι Μονόπολη, Στρατέγκο, Παντογνώστης Φωτεινός!
Χριστούγεννα ο Τάσος ο γαλατάς που έκανε διανομή του ΣΕΡΓΑΛ στα σπίτια, άνοιξε στη γωνία της Βασιλέως Κωνσταντίνου εκεί που ήταν το Ζυθεστιατόριο Βαλκάνια το μπουγατσατζίδικο ΑΛΦΑ. Παραδίπλα είναι η Φιλόπτωχος Αδελφότης Κυριών ΕΜΜΕΛΕΙΑ και η Πρόνοια και μοιράζουν ρούχα και δέματα με τρόφιμα στους άπορους. Από πάνω είναι τα ΚΤΕΛ που έχουν πολύ μεγάλη κίνηση τέτοιες μέρες και ένας μεγαλόσωμος αγαθός γίγαντας ο Μπουμπας με αγκαθωτό μαλλί και φωνή σαν μεγάφωνο φωνάζει: Χρυσό – Πεντάπολη – Παππά φεύγειει! Για Πεθελινό στο δεύτερο! Μελενικίτσι και μισή, στο τρίτο!

«Και θα ρθουν χρονιαρες μέρες 
Τα Χριστούγεννα με τα
αφροπλαστα Χριστοψωμα 
τους πρώτα! «

Τα Χριστούγεννα ο Θανάσης ο Γατίδης που πήρε τον φούρνο του Πρωτόπαππα κάτω από το Ξενοδοχείο Μητρόπολη, φουρνίζει ο ίδιος λαχταριστά Χριστόψωμα και ο μπαμπάς του ο κυρ Γιώργης μου παραγγέλνει διακόσια γραμμάρια καφφέ κι όταν του τα πηγαίνω μου προσφέρει κουλουράκια πολύ νόστιμα!

«Θέλω να φύγω πέρα σ άλλους τόπους
σε μια άλλη γη πονετικη
μακριά απ τον κόσμο αυτό
κι απ τους ανθρώπους 
γιατί είναι οι άνθρωποι κακοί».

Αυτό τα Χριστούγεννα δεν μου αρέσει γιατί εμένα μ αγαπάνε όλοι και είναι καλοί.
Χριστούγεννα είναι ο «Τέταρτος Μάγος» με τον Γιώργο Γεωγλερή στο ραδιόφωνο.
Ο μπαμπάς κλαίει όταν το ακούει και η μαμά του λέει: Τώρα δεν κλαίμε βρε νεοφώτιστε Φανούριε γιατί ο Χριστός είναι στην Φάτνη ακόμα! Ο μπαμπάς καπνίζει πίπα και ο καπνός μοσχοβολάει! Μου αρέσει πολύ η μυρουδιά του μπαμπά γιατί μυρίζει φρεσκοαλεσμένο καφφέ και καπνό! Όταν θα μεγαλώσω θα πηγαίνω κι εγώ στον κυρ Νώντα και θα παίρνω το πράσινο σακουλάκι με την κόκκινη ετικέτα που γράφει Κλαιν η το μαύρο Σκανδιναβικ. Δίπλα είναι ο Κυριάκος ο ποδηλατάς που φτιάχνει τα φουιτ….
Τα Χριστούγεννα στον Ορφέα έχει Χορωδία! Στο σπίτι όταν γυρνάμε κάνω τον Σταματίου τον μαέστρο μπροστά στον καθρέφτη. Κάνω και τον κουρέα κάτω από το φροντιστήριο της Ξανθούλας που τραγουδάει: Χοπ λα λα ει! Χοπ λα λα ει! Το αλογάκι μου ποτίζω…..
Τα Χριστούγεννα έρχονται όταν όλα τα παντοπωλεία κάνουν ουρές στο χονδρικό εμπόριο του κυρίου Ιμανίδη γιατί φέρνει πολλά καινούργια προϊόντα! Χριστούγεννα είναι όταν ο κύριος Γαβρίλος της ΕΛΖΑ με έδρα τον Εύοσμο Θεσσαλονίκης φέρνει στο μαγαζί μας ωραία κεράσματα προς πώληση! Κάποια Χριστούγεννα ο κύριος Τανιμανίδης αντιπρόσωπος του Παυλίδη είπε :Θέμη βγάλαμε σοκολατάκι για τα επόμενα εκατό χρόνια στείλε τον μικρό να σου βάλω δυο κουτιά! Τα πήρα! Κάτι χρυσοί μικροί τρουλοί «Τζοκόντα» μεγαλείο απόλαυσης! Μετά ήρθε η απάντηση από την ΙΟΝ με τα πράσινα λαμπερά φουντουκένια Νοαζέττα!
Χριστούγεννα είναι όταν είσαι ολοβούτηχτος στον καβουρντισμένο και φρεσκοκομμένο καφφέ.
Χριστούγεννα είναι όταν ζαλίζεσαι από την ευωδία σ όλο το στενάκι δίπλα στην Μητρόπολη, που σκορπίζεται από το υπόγειο εργαστήριο του Κοντού!
Χριστούγεννα είναι ο «τρούλος αμυγδάλου» στο Ανώτερο και η καρυδόπιτα στο Ρεκόρ! Τα Χριστούγεννα ο Φώτης το γκαρσόνι τα δίνει όλα και ξεσηκώνει τα περιστέρια στην πλατεία φωνάζοντας: Τυρί μια,κρέας δύο, καυσόξυλο αμυγδάλου κι ένα πονηροοοο! Κρέμα μια! Ένα μπουρέκι! Ιτσ φαιν τραιν χολντ μαιν!!!!
Χριστούγεννα είναι ένας τεράστιος Αγιοβασίλης δίπλα στα συντριβάνια και ο τροχονόμος γεμάτος δώρα μπροστά στο Δημαρχείο.
Χριστούγεννα είναι τα τεράστια αγριογούρουνα κρεμασμένα στα τσιγκέλια του Μυτιληναίου και να στάζει το αίμα τους στο γωνιακό πεζοδρόμιο της Παπαπαύλου! Δίπλα στο Αριστον του Κώστα και της Σταυρούλας όταν πάω για μπουρεκάκι ο μικρός ο Κώστας** με πειράζει και μου λέει:Ρε τσιροπούλι θα πουντιάσεις! Θα σε χώσω μέσα στο αγριογούρουνο να ζεσταθείς!
Χριστούγεννα είναι τα Εδωδιμα -Αποικιακα των Αφων Καραστογιαννη και η Ποτοποιια Κωνσταντινιδη -Χατζηχριστακη! Η κυρία Κωνσταντινιδη είναι πάντα γελαστή μας φέρνει λικέρ διάφορα και παίρνει καραμέλες με γεύση ούζο που της αρέσουν πολύ! Ο μπαμπάς της λέει: Να παίρνεις από τις σκέτες και να τις βουτάς στο δικό σας!
Τα Χριστούγεννα ο κύριος Ακογλου ο φωτογράφος μου δίνει κάτι εικονίτσες αλλά εγώ τις έχω όλες.Τα Χριστούγεννα το Καφφενειον Δραμπα δίπλα μας μυρίζει ωραία και όλοι οι παππούδες φοράνε γραβάτες πίνουν καφφέ, τσάι και κονιάκ, διαβάζουν την Πρόοδο και το Σερραϊκό Θάρρος και με πειράζουν……Χριστούγεννα είναι ο Αθως ο Πορθος και ο Αραμις! Τα Χριστούγεννα ο νεαρός Γασκωνος Ντ’Αρτανιαν ανακαλύπτει τον κρίνο χαραγμένο στον ώμο τής μυλαίδης.
Τα Χριστούγεννα είναι»Υγρόν Θαλάσσης Κύμα»!
Τα Χριστούγεννα είναι Χριστούγεννα μέχρι και των Φώτων!
Τα Χριστούγεννα από τους «Μεγάλους Όλων Των Εποχών»μου αρέσει ο Μέγας Πέτρος,γιατι στην ιστορία του εχει πολλά και απάτητα χιόνια.Τα Χριστούγεννα είναι ο Μιχαήλ Στρογκωφ και το μακρινό Ιρκουτσκ!
Τα Χριστούγεννα η θεία Ζαφείρω λέει το παραμύθι με τον Βασιλιά τον Τυχερό που στην αρχή του παραμυθιού»έλαμπε το φεγγάρι καθαρό» και συνεχίζει το άλλο με τον Παλιό και τον Καινούργιο Βασιλιά,τον άρχοντα τον Φαγανό, τον στρατηγό Χαλαβρόντα και το βασιλαγόρι τον Πονηράκη! Της λέω ότι ο παππούς ο Γιώργος δεν αγαπάει τους βασιλιάδες γιατί μου τραγουδά την «ξένη ακρίδα» και μου λέει ότι κι αυτή είναι με τον Βενιζελαρο, αλλά αυτά είναι ωραία παραμύθια και έχουν μέσα και όμορφα ποιήματα:
Της αγάπης όμως αν εκεί σπαρθη
τ’ώριο το περιπλοκαδι,
σαν αυγή καινούρια κάτι θ’απλωθεί
κάτι σαν καινούριο βράδυ.
ΜΕΓΑΛΥΝΟΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ, ψάλλει με την βροντερή φωνή του ο κωνσταντινουπολίτης κύριος Μενέλαος, δεξιός ψάλτης του Αγιαντώνη.
Τα Χριστούγεννα η Λιμνούπολη έχει πολλά χιόνια και ο Σεραφινο, χαλβαδιάζει σε μια βιτρίνα εστιατορίου ένα τεράστιο παστίτσιο!
Ο Γκουφυ γίνεται σκιέρ και ο θησαυρός του Θείου Σκουρτζ είναι πιο λαμπερός στα παλιά Μικυ Μαους, που παίρνουμε από τον καλόκαρδο τσαγκάρη στην Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Τα Χριστούγεννα διαβάζω για μια ακόμη φορά τον Πιλότο του Δούναβη,απολαμβάνοντας τις σοροπιαστές «ταμπακερούδες» της μαμάς με πολλά καρύδια! Η μαμά ψήνει στην ξυλόσομπα της κουζίνας λουκάνικα Τζουμαγιάς και πάνω στην σόμπα πετρελαίου, αχνίζει ένα τσαγιερό με ευκάλυπτο, ο μπαμπάς τραγουδάει μελωδικά τραγούδια που τα έμαθε στην Αμερικάνικη Γεωργική Σχολή και παίζει φυσαρμόνικα! Ο μπαμπάς είναι βαρύτονος!
Τα Χριστούγεννα ο κύριος Κανάκης, καθηγητής της γαλλικής, που φοράει πάντα δίχρωμα παπούτσια ασπρόμαυρα τον χειμώνα ασπροκαφφε το καλοκαίρι και είναι δεξης ψάλτης στην Ευαγγελίστρια όπου ψέλνει βυζαντινά, φοράει ένα τεράστιο παλτό ως τον αστράγαλο και ένα βυσσινί παπιγιόν και ανεβαίνει στην Ευαγγελική Εκκλησία στην οδό Ακροπόλεως όπου τραγουδάει πολυφωνικά!
Κάθε Χριστούγεννα η Φαντινα καθαρίζει το βρώμικο πανδοχείο του Θερναδιερου.
Τα Χριστούγεννα μας επισκέπτεται πάντα ο Γιάννης Αγιάννης,ο κύριος Μαγδαληνής και ο επίσκοπος Μυριηλ. Τα Χριστούγεννα είναι ασημένια καντηλέρια και δυο ασημένια κηροπήγια!Τα Χριστούγεννα αγαπάω την Τιτίκα και ο Μάριος Πομερσυ φοράει ένα ολομέταξο φουλάρι και είναι πολύ όμορφος!Τα Χριστούγεννα και ο Γαβριάς λέει κάλαντα και ο άτεγκτος Ιαβέρης γλυκαίνει.

Μυστήριον ξένον ορώ και παράδοξον!

Τα Χριστούγεννα είναι γεμάτα πλάβες και τουφεκιές στα Μυστικά του Βάλτου.Τα Χριστούγεννα παγώνουν τα πόδια του μικρού Γιοβαν και τα χεράκια του τρέμουν.
Στο Παραμυθι Χωρίς Όνομα κάθονται όλοι σ ένα γιορτινό τραπέζι,ο Συνετός, ο Αστοχαστος, η Ζήλιω, η Παλάβω, η Πικρόχολη, η Ειρηνουλα και στο κέντρο του τραπεζιού με τα γεμάτα αχνιστά πιάτα μια γαϊδουροκεφαλή που φοράει τενεκεδένιο στέμμα.
Τα Χριστούγεννα από όλα τα τραγούδια των δισκογραφικών εταιρειών που διαφημίζουν στο ραδιόφωνο πιο πολύ μου αρέσει αυτό:
Ύστερα από την πανωλεθρία των Αθηναίων, στους Αιγος ποταμούς και μετά την τελική μας ήττα….Στην φωτιά τα χαρτιά και τα βιβλία κι η τιμή της πατρίδας στα σκουπίδια.
Κάποια παραμονή Χριστουγέννων συνάντησα τον συμμαθητή μου τον Στέργιο στο βιβλιοχαρτοπωλείο του Βουζούκα δίπλα στο 8ο και αγόραζε κάτι μεγάλους ωραίους μαρκαδόρους, που μου τους έφερε δώρο στην γιορτή μου, όπου γεύτηκε το κανταΐφι της μαμάς και είπε ότι ήταν το καλύτερο που έφαγε και εγώ πολύ χάρηκα!
Τα Χριστούγεννα παρακολουθώ για πολλή ώρα πως τυπώνει ο τυπογράφος σε μια μηχανή που γράφει «Χαϊδελβέργης» κάτω από την κλινική του Χορταρά και φαντάζομαι ότι κάποτε θα τυπώνω κι εγώ τα βιβλία που αγαπάω με πολλούς τρόπους……
Τα Χριστούγεννα στο Ξενοδοχείο Παράδεισος έχουν ένα μικροσκοπικό δεντράκι με λαμπιόνια στην ρεσεψιόν. Εμείς τα φωτάκια για το δέντρο τα αγοράζουμε από τον μπαμπά του συμμαθητή μου του Θοδωρή Κοσιτζιδη στην οδό Μαραγκουδακη. Δίπλα ακονίζουν μαχαίρια.

«Ραχηλ τα τεκνα κλαιει….
Χιλιάδες δεκατεσσερις.
σφαζουν σε μια μερα,
θρηνο κλαυθμο και οδυρμο 
εχει καθε μητερα….
γιατι ο Ηρώδης εζητεί
τον τόκο τον δικό της…..» ο παπους συνεχίζει,κλαίγοντας τα κάλαντα της «πατρίδας»!

Στην Νικηφόρου Φωκά στο Εστιατόριον Ψαρράς έχει πολυκοσμία. Μυρίζει ψαρόσουπα και αχνιστά φαγιά! Πίσω απ την θολή τζαμαρία βλέπω τον μάγειρα να βάζει καυτή φασολάδα σ έναν κουβά που έχει μαζί της η Δήμητρα η τρελλή. Η Δήμητρα βάφει με το κραγιόν και τα δόντια της! Στη γωνία ο κύριος Κώστας ο Κηπουρός χαμογελαστός και με κατακόκκινα μάγουλα φτιάχνει τα τελάρα στο οπωροπωλείο και μου φωνάζει: Βασιλάκη πάρε αυτή την μεγάλη χαρτοσακκούλα, ο μπαμπάς, σου πήρε κάστανα! Απέναντι στην γωνία Κωνσταντινουπόλεως και Ρωμανού, είναι η Ποτοποιια Καράμπελα. Ο κύριος Γιώργος Κουνέλης φτιάχνει στη βιτρίνα ένα δέντρο από μπουκάλια που γράφουν Τεντουρα 1856 συνταγή φερμένη από την Κωνσταντινούπολη! Μπαίνω μέσα για να αγοράσω λικέρ μπανάνα που μου παρήγγειλε η μαμά και μεθάω από την μυρουδιά! Εκεί είναι και η σύζυγος του κυρίου Γιώργου η κυρία Κούλα που με αγαπάει πολύ και όταν πάω στο σπίτι τους απέναντι μας να πω τα κάλαντα μου δίνει χάρτινα λεφτά! Βγαίνω έξω ζαλισμένος και πηγαίνω προς το Κρεοπωλείο Βόρειος Πόλος! Αφοι Παντόφλατζη! Τους φοβάμαι! Είναι κάτι θηρία με τεράστια μουστάκια που μπλέκουν με τις μεγάλες φαβορίτες σαν αγωνιστές του ’21. Φοράνε άσπρες ποδιές γεμάτες αίματα και κρατούν μεγάλα χασαπομάχαιρα, που δεν τα αφήνουν ποτέ! Ο κύριος Παντελής που πίσω απ τις μουστάκες έχει κάτι αγαθά μάτια, όπως τα αρνάκια στις εικόνες μου λέει: Έλα μικρούλη, έτοιμος ο κιμάς διπλοπερασμένος! Να είσαι καλό παιδί και να έχεις όλα τα καλά!
Κάποια Χριστούγεννα άνοιξε το Κονσουμερ ένα μεγάλο σουπερμάρκετ! Εμένα όμως μου αρέσουν τα άλλα μαγαζιά της πλατείας Εμπορίου.Τα μπακάλικα, τα αλλαντοπωλεία, τα ουζοπωλεία,τα καφφεκοπτεία….του Παράσχου, του Μπέη, του Χαβαλέ, του Μίκηκη, του Γιοβάνη, ο Φίλιππος του Σεδαριδη, του Μαρμαρελλη, του Μπουφιδη που έχουν τόσα άφθονα και διαφορετικά εδώδιμα και αποικιακά και μου θυμίζουν όλα μαζί, το μαγαζί στο Δουβλίνο του Μικρούλη Ιρλανδού του Ιουλίου Βερν! Θυμάμαι και την γριά μπεκρού που έπινε ασταμάτητα τζιν!
Τα Χριστούγεννα έξω απ τα πατσατζίδικα πίσω απ τους λουκουμάδες του Γιαβρουδη, ο Τζωτζος που όταν μεθάει φωνάζει ασταμάτητα στην οδό Ιωνος Δραγουμη «αχ! μάνααα! αχ μανούλα μου γλυκειά» ζητάει να του δώσουν ένα μπουκάλι ρετσίνα κι ο Κωτσος ο αδελφός της Δήμητρας ένα τελευταίο ποτήρι κρασί και ουρλιάζει «Πιιιιιιιιουουουου!!!!!» και πιλαλάει χοροπηδώντας που και που γύρω από τον εαυτό του και χάνεται μέσα στο πλήθος της Πλατείας Κρονίου!

Ανανδρος ειμί και πως τεξω Υιον, ασπορον γονην τις εωρακε…..

Κάποια Χριστούγεννα ο κυρ Γιάννης της μπάντας έλεγε στο δάσκαλο του πιάνου πάνω από τα ψαράδικα: Μου μου μου θθθθθελε κι ο Τα Τα Τα Ταταρακης παιπαιδικηηηη χο χο χο χορωδία! Μου πήρε τον διιικο μας τον νταουλτζη δυομιση μέτρα μαντραχαλο και και και και την ααααλλη ολόκληρη γυναικαρα τεσσεράμισι μετρα βυζι… Ωωωωραια παι παι δικη χοοορωδια!

Ο αχωρητος παντι πώς εχωρηθη εν γαστρί….
Ο εν κολποις του Πατρός πως εν αγκαλαις της Μητρός!

Τα Χριστούγεννα οι ιερείς στο Αγιαντωνη φοράνε ολόχρυσα καινουργια άμφια!
Ο πατήρ Αναστάσιος με ιεροπρέπεια διαβάζει το Ευαγγέλιο:
Ακουσας δε Ηρώδης ο βασιλεύς εταραχθη…και χρηματισθεντες κατ’οναρ μη ανακάμψας προς Ηρώδην δι άλλης οδού ανεχωρησαν εις την χωραν αυτων!
Ο παπα Βασιλης μου λέει: Βασιλακουδ’ μη βάνεις στο θυμιατό καρβουνάκια, λιτότης είπε ο Καραμαν(λ)ής,,, βάνε κάρβουνα απ την πυρωστιά,το θυμιάμα ίδια μοσχοβολιά και ίδιο καπνό βγάζει! Και πηγαίνει προς την πρόθεση χορδίζοντας την φωνή του και τραγουδώντας: Νταρι νταρι ντααρι νταρο…..
Χριστούγεννα είναι το γιορτινό τραπέζι, είναι ΑΓΑΠΗ, είναι ΟΝΕΙΡΑ, είναι τα παγωμένα νερά του Τσελιου των Φώτων, είναι ΜΝΗΜΕΣ, είναι ένα ζεστό φιλί, ένα αντίδωρο με την παλιά γεύση του άρτου…
Τα Χριστούγεννα ο Σταύρος Αργυρίου σημαιοφόρος του Αρρένων εκφωνεί τον Απόστολο (Προς Γαλατας) με μοναδικό τρόπο και τα υπέροχα ελληνικά του:
Αδελφοί,ότε ηλθε το πλήρωμα του χρόνου,εξαπεστειλεν…….γενόμενον εκ γυναικός,γενομενον υπό νόμον, ίνα τους υπό νόμον εξαγοράση,ίνα την υιοθεσίαν απολαβωμεν.
ΑΝΑΤΟΛΗ ΑΝΑΤΟΛΩΝ!!!!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:

Μοιράσου το:

Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.