Σάμαλι και Χαρταετοί – Υψιπέτες και Υψιπετείς! (από τον Βασίλη Χατζηιακώβου)

Σάμαλι και Χαρταετοί – Υψιπέτες και Υψιπετείς! (από τον Βασίλη Χατζηιακώβου)

13.03.19, 08:31

Σάμαλι και Χαρταετοί – Υψιπέτες και Υψιπετείς! (από τον Βασίλη Χατζηιακώβου)

Ήτανε τότε που παίζαμε ακόμα με τις λάσπες,ξέραμε λίγες λέξεις-οσες είχαμε ακούσει-την εποχη που γλειφαμε τα ζαχαροτευτλα που επεφταν από τα κάρα και τα τρακτέρ,αντις για παγωτά!

Ηταν μια μέρα με εναν ήλιο σαν ψεύτικο ψηλά στο ουρανό-ηταν τότε που δεν φοβόμασταν να δουμε τον ήλιο με τα μικρά μας ματια-πανω απ τα προσφυγοσπιτα στην οδό Μυσσοπολεως,στην Ομόνοια.

Η Ανίτα, η Αντούλα, η Ζωζω, η Αγλαιτσα και τα άλλα κοριτσια της γειτονιάς ταιζαν τις κοτούλες και τα ορνιθοπουλα σταρακι και καλαμποκι,φωναζοντας:

Ελα τικ τικ τικ τικ!!!Ελα πουλ πουλ πουλ!!!

Έπρεπε να φάνε καλά για να κανουν πολλά αυγά,οπως ειπε η γιαγιά Ασένη,για το Πάσχα που θα ερχοταν σε σαράντα μέρες!

Ηταν και κατι κοκόρια με κοκκινα λειρια που βαδιζαν φουσκωμενα και περήφανα και ενας πετεινός κατάμαυρος που ξέφυγε απ’ την αυλή της Ευδοκουλας και πηγαινε καμαρωτος και κορυθαιολος με κατακοκκινο λοφίο και με περνούσε και ενα κεφαλι κοκορισιο και πείραζε τις κότες.

Τότε ο Γιώργος ο αδελφός μου και κατι άλλα παιδιά απ το 12ο είπανε να κανουν χαρταετούς και να τους πεταξουν κατω στο Οβά πιο κατω απ τις γραμμές του τραίνου!

Πολλά παιδιά!Ο Ο Σοφοκλακης,ο Πασχαλακης της Σοφουλας,ο Βλασκος και κατι αλλοι που εμεναν πιο κατω στα «έργα»,ο Ταχινοζλης από απέναντι,ο Τανγκιρας,ο Ιορδάνης από δίπλα…ήρθε και ο Μαυρουδής από την Καναβου και κατι μεγαλύτερα παιδια,ο Νίκος και Παναγιώτης της κυρά Βηθλεέμ από το μπακάλικο που ηξεραν να φτιαχνουν καλύτερα τα ζυγια και την αλευροκολα!

Ήτανε τότε που οι χάρτινες κόλλες για τους αετούς ηταν βαμμένες γαλάζιες,μπλε λουλακι,κοκκινο του σαπιου μήλου και ενα ξεθωριασμένο υποκιτρινο! Μονο αυτά,κανενα άλλο χρώμα!

Και τραβηξαν καλάμια τα παιδιά απ την περίφραξη και τα εκοψαν και τα έσχισαν να ειναι όλα ιδια και ισα γιατι μονο τότε ανεβαίνει ψηλα ο αετός!

Και εφτιαξαν και ουρές μεγάλες και πλουμιστες με κοψίδια από τις κόλλες και εφημερίδες!Με τις εφημερίδες εφτιαξαν και σαιτες και τις εδωσαν σε μας τα μικρά και τρέχαμε πανω κατω με τον Γιαννάκη τον Ουζουνη και τον Φιλιππακη και νομίζαμε οτι κατι μας τραβούσε προς τον ουρανό!

Και πήγαμε μετά ολοι μαζι στην μεγάλη αλάνα πισω απ τα δέντρα του Τσιφτελη και εκει αρχισαν τα παιδιά να καντηλιαζουν και να αμολανε καλούμπα και ενα παιδι που οι αλλοι τον φωναζαν «Ξεφτέρι» είπε οτι στον δικό του θα κρεμάσει ενα κλειδί σαν τον Βενιαμίν Φραγκλίνο κι οταν ο αετός του θα ακουμπούσε το σύννεφο θα γινόταν κεραυνός!

Και σηκωθηκαν ψηλά οι χαρταετοί και φαινόταν παντου και στα Ανω και στα Κατω Καμενικια!

Καθε μέρα την άνοιξη πάντα υπαρχει ενας τουλάχιστον χαρταετός σαν πολυχρωμη κουκιδα στον ουρανο πανω απ τα Καλυβια,τον Οβα, τα Νεοχτιστα,τα Κιουπλια,το Καλκανι,τα Τσερκεζικα…….

Μνιά φορά στο Βεζνικο την Παστρικια Διφτερα,κατι γκουλιαρια εκαμαν ενα καμουμα. Τρώγοντας μο ντοματουδα μ’αλατουδ’ κι ενα φελί ψουμί κι ‘λιες μι σιμιτουδια διπλα στου σουληναρ στουν Μουσχαδκου τουν μαχαλά,εφτιαξαν ενα παμπορ’τρανό και λαφρομπαμπαλου!Εβαναν θηλιές πουλλές μι του καναπ’ κι έφτιαξαν κι ψαλίδες μι φημιριδες! Κι ενα πίτσκο κακανιφτο, πλαλούσε σα παν σακατ στου καλντεριμ’μι ντ ψαλίδα κι η μπαμπω τ’ φώναζε απ το παραπορτ:Γιαλα Γιωργουδ’να φας!Ειβα τι τσισίτια μι κανς!Αρή τι σκουρδουλα εισι συ α!

Ειναι και άλλα παιδιά που εχουν μια μπέρδα στο κεφαλι τους με τα σάμαλι και τους χαρταετούς…….

Μια Καθαρά Δευτέρα στην επιστροφή από το έβδομο απο την Χρυσοπηγη,καθ οδον για το Αποδειπνο στο Προδρομουδι,εκει στα υψώματα στην διασταύρωση προς τον Αγιο Συμεών και πισω απ το Κολυμβητήριο και προς την μερια του Τσομπλεκντερε κι απ την άλλη στο υδραγωγείο και πανω απ του Φούντα εκει που σήμερα υψώνεται το Ριζορτ και πέρα απ του Τσελιου στον λοφο με τα πευκα πανω απ το γήπεδο του Ποσειδώνα στα μνήματα και πανω απ το Κατακονοζι υψωθηκαν μυριάδες λυσικομοι χαρταετοί!Σμήνη πολυχρωμα στον ουρανό με πεταριστες ουρές!Χαρταετοί κανονικοί και παράξενοι!Παιδια και πατεράδες με ολοχαρα πρόσωπα!

Μια φορά το είδα κι αυτό….

Ηδονική στιγμή ελευθερίας κρατημενη από φίνο σπάγκο!

Μια Καθαρά Δευτέρα πάλι,ενα μεγαλο παιδί ο Δημήτρης Νικηφόρου με συμβούλεψε μ’αυτά τα ωραία λόγια:

Μα σαν του ανηφορου οι πνοές σωθούν,
και τονε δεις σε ίλιγγο τρελλά να πέφτει
μη τονε ψάξεις
κι αν τύχει στα γυμνά καλώδια
καρβουνιασμενο σκελετό τον αντικρύσεις 
μη λυπηθείς.
Προτού τα χελιδόνια
στησουν δίπλα του φωλιά
εσυ καινούργιο αετό θα φτιάχνεις…….

Φωτογραφίες:
Οι Χαρταετοί πανω απ την πόλη ειναι έργο του Αντωνη Παπαθανασοπουλου(Εκδόσεις Κέδρος) το καπέλο χειροποίητο Παναμα με ζωγραφισμένο αετό καλλιτεχνη από το Εκουαδόρ. Ο πινακας στον τοίχο έργο του Σταθη Βατανιδη. Εκ των συλλογων μου στο Μουσειο του Υπνοδωματιου μου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:

Μοιράσου το:

Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.